TUN Sleeptreffen Interlaken Juli 2009
Deze zomer heb ik in de maand juli deelgenomen aan een internationaal sleeptreffen voor Schaalzwevers, dat dit jaar voor de zesde maal georganiseerd werd door TUN Modelbouw in samenwerking met Modelvliegclub Interlaken.
De zwevers die daar vliegen dienen een spanwijdte te hebben vanaf 3,75cm. Er waren veel grote modellen aanwezig. Ik behoorde met mijn 4,5 meter AHS26 tot de kleintjes, 6 meter spanwijdte is hier eerder regel dan uitzondering met uitschieters van 10 tot zelfs 15 meter! En hierbij hebben we het nog steeds over modelbouw.
Het treffen duurt een week van zaterdag tot zaterdag en vindt plaats op het voormalig militair vliegveld van Interlaken. Dit ligt tussen Thunersee en Brienzersee in het Berner Oberland, Zwitserland. Een erg fraaie omgeving die normaal gesproken veel Amerikanen en Aziaten trekt. Het was nu rustig, zeer rustig zelfs.
Maar dat gold niet voor het sleeptreffen, dat zeer goed bezet was met een deelnemersveld van ongeveer 90 piloten. Naast de vele piloten uit Zwitserland waren er o.a. Duitsers, Britten, Noren, een Oostenrijker,en drie Nederlanders. Ik ben drie dagen aanwezig geweest en heb uitstekend vliegweer gehad, al viel de thermiek tegen. Het vliegveld ligt op ongeveer 600 meter hoogte tussen bergen van 1000 meter en meer. Het TUN sleeptreffen heeft als functie het slepen en vliegen met grote schaalzwevers te stimuleren, ervaringen uit te wisselen en vooral veel vliegplezier te beleven in een ontspannen sfeer.
De organisatie was heel erg goed, zoals je van Zwitsers kunt verwachten. Elke dag begon om 9:45 met een briefing. Om 10:00 precies startte de eerste sleep, tot 12:00. Deze pauzeerden vervolgens tot 13:30. In die tijd mag wel met zwever gevlogen worden, maar niet met een motor. Vanaf 13.30 werd er weer gesleept tot 18:00 waarna je wel elektro mocht doorvliegen zolang als je wilde. Er waren twee verkeersleiders die alles netjes regelden, zo kreeg je exacte instructies over je sleepkist, etc. De baan werd vrijgehouden voor landing van zwevers.
Het vliegveld is trouwens een voormalige startbaan voor straaljagers. Hierdoor is er ruimte genoeg, misschien wel te veel. Ik moest in het begin erg wennen aan de afmetingen en ruimte om oriëntatiepunten te bepalen voor het landingscircuit. Er waren continue twee slepers op de ene helft van de baan actief, en de andere helft deed dienst als landingsbaan voor de zwevers. Het kwam regelmatig voor dat er meer dan 10 zwevers in de lucht waren en hier tussendoor gesleept werd. Goed opletten dus.
Dinsdagochtend heeft er een botsing plaats gevonden tussen een H-Model Duo Discus van 8 meter met een Ka4 Rhönlerche schaal 1 op 1,4 met ook 8 meter spanwijdte maar wel met 70kg vlieggewicht. Voor de Aufwind- lezers: kijk het September 2008 nummer maar eens na. Daar staat een mooi artikel over deze kist in. De Discus was voorzien van een 25" Schambeck Klaptriebwerk (hier weet ik geen goed Nederlands woord voor) en was aan het thermiek vliegen. De ka4 werd op moment van botsing gesleept door een grote Bellanca met 200cc motor. Ik heb de crash niet zelf gezien, maar naar wat ik gehoord heb vloog de Discus van achteren schuin in op de Ka4. De Discusromp brak achter de vleugels doormidden omdat deze de vleugelstrut van de ka4 trof. De Discus kwam van 200 meter naar beneden, Total loss was de conclusie van de Britse eigenaar. De Ka4 had minder pech; de linker vleugel was behoorlijk beschadigd, maar kon nog gewoon landen. Deze kist is werkelijk perfect gebouwd en machtig mooi afgewerkt.
Er vlogen nog meer giganten. Een daarvan, De Olifant genaamd, heeft op de voorpagina van Aufwind (1/2009) gestaan. Dit is een gigantisch 1:2 schaalmodel met 15 meter spanwijdte. Hij werd gesleept door de grote Bellanca van Ueli Nyffenegger, de eigenaar van TUN Modelbouw. Die Olifant vliegt zeer rustig en langzaam en kan verrassend kort draaien. De eigenaar Markus Frey is niet alleen een uitstekend bouwer maar ook een goede piloot. De Olifant kreeg trouwens zijn bijnaam van vliegers die dit vliegtuig op de Wasserkuppe in 1935 voor het eerst zagen vliegen. Hij was zijn tijd qua vliegprestaties ver vooruit. Het origineel had een glijhoek van 1:30.
Verder dwong de DG1000 van Paritech schaal 1 op 2,25 met 8,88 meter spanwijdte respect af. Dit is echt een groot model, met een romp waar je zo twee peuters in stopt. Op de grond lag er een 5,3 meter DG1000 naast, welke leek te worden gedegradeerd tot een klein beginners kistje. De grote DG1000 vliegt heel rustig en natuur getrouw. Al op 50 meter hoogte is hij niet te onderscheiden van een bemand toestel. De eigenaar vertelde me dat hij tot 1350 meter hoogte had gevlogen. In Interlaken heb ik hem op 600 meter hoogte zien vliegen, het is dan alsof het model stil hangt. Hij vliegt erg langzaam en is groot!
Maar ik ben nog niet klaar met de grote jongens. Vorig jaar crashte een Nimbus 4D met 10,6 meter spanwijdte doordat een regelaar vlam vatte. De eigenaar had het model afgeschreven, zo ernstig was de schade. Twee jonge Duitse piloten hebben toen de Nimbus van het beton opgeraapt en in 1000 uur weer perfect opgeknapt. Dit jaar deden ze er hun opwachting mee. Iedereen was zeer enthousiast te mogen meemaken dat deze kist een jaar na dato weer Zwitserse lucht onder de vleugels kreeg. Het model vloog weer alsof hij nieuw was, terwijl het wel 3,5 kg zwaarder was geworden (nu 27 kg). Omdat het zondag was, en op zondag niet met verbrandingsmotoren gevlogen mag worden, werd de Nimbus met een elektromodel gesleept. Zelfs zo’n Nimbus is dus geen probleem voor een moderne elektro-sleper!.
Op maandagavond keerde Marco Mani terug van zijn bezoek aan de firma H-Model in Tsjechië met het prototype van de nieuwe ASH31. Met 8,4 meter spanwijdte ook een grote jongen. Als je het ziet liggen oogt het model minder groot, kennelijk raak je eraan gewend als je veel grote modellen ziet. De kwaliteit van het model is heel erg goed. Deze vol carbon kist is ongelooflijk strak afgewerkt en zeer sterk. Op de woensdag was er gelegenheid met deze kist te vliegen via leraar/leerling setup-systeem. Ik stond natuurlijk vooraan. Het model vliegt net zo goed als het eruit ziet. Het stuurt strak op de roeren en kan zeer snel vliegen. De max. snelheid met GPS gemeten is 264 km/uur. Hiervoor zijn de twee watertanks van elk 2 liter tot het randje gevuld zijn en laat Mario zijn kist vanaf ongeveer 400 meter aanduiken. Wat je dan hoort en ziet is te mooi om te beschrijven. Op de website van TUN staat een link naar een filmpje:
TUN Modelbouw heeft enkele demonstratie piloten, Marco Mani is daar een van. Hij is een goede piloot die zijn modellen goed kent. Zelfs die nieuwe ASH31, waar hij maar een paar vluchten mee heeft gemaakt, landt hij voor zijn voeten. Wat heb ik nog meer gezien; heel veel 5 tot 7 meter moderne schaalkisten.
De Engelsen bleken een grote voorliefde voor wat oudere schaalmodellen te hebben, waarmee ook mooi werd gevlogen.
's Avond kon je jouw model in een van de twee hangaars plaatsen, waar voorheen de straaljagers stonden. Als ik moet schatten hoeveel kisten er in die twee hangaars stonden zou ik 350 roepen. Een ongekend mooi plaatje. Je ogen weten niet waar ze kijken moeten.
Oh ja ik heb zelf ook nog gevlogen met mijn ASH26, m’ n langste vlucht was 47 minuten. Donderdagochtend reed ik met een zeer goed gevoel terug naar huis. Ik heb de hele weg nog nagenoten van drie fantastisch mooie dagen. Als het lukt ga ik volgend jaar zeker weer!
Voor een mooie fotoreportage klik op:
Foto's Interlaken op Picasa, van Wim Hesse
Wim Hesse
| < Prev | Next > |
|---|
